ดังสุภาษิตที่ว่า “น้ำคือบ่อเกิดแห่งชีวิต” สัตว์สามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยปราศจากอาหารได้นานกว่าการไม่มีน้ำ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของน้ำดื่มสำหรับสัตว์ น้ำในสุกรมีหน้าที่หลักสามประการ: ทำหน้าที่เป็นพาหะในการลำเลียงสารอาหาร ของเสียจากการเผาผลาญ และฮอร์โมนในสุกร ข. ช่วยรักษาอุณหภูมิของร่างกายและความสมดุลของกรดเบสของสุกร ค. มีส่วนร่วมในปฏิกิริยาเคมีต่างๆในร่างกาย หากสุกรดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะส่งผลโดยตรงต่อความอยากอาหารและปริมาณอาหารลดลง ส่งผลให้เกิดภาวะทุพโภชนาการ ส่งผลต่อจำนวนลูกสุกรที่เกิดจากแม่สุกร คุณภาพและปริมาณนม อัตราการเติบโตของลูกสุกรและสุกรขุน และลดผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของฟาร์มสุกร
สุกรมีความต้องการน้ำที่แตกต่างกันในแต่ละช่วง ตัวอย่างเช่น ลูกหมูอายุ {{0}} สัปดาห์ดื่มน้ำ 0.19-0.76 ลิตร หมูที่กำลังเติบโตดื่มน้ำ 1.9-4.5 ลิตร หมูขุน 50 กิโลกรัมดื่มน้ำ 3-6 ลิตรต่อวัน หมูขุน 100 กิโลกรัมดื่มน้ำ 6-12 ลิตรต่อวัน แม่สุกรดื่มน้ำ 7-17 ลิตรต่อวัน แม่สุกรให้นมดื่มน้ำ 14-29 ลิตรต่อวัน การรับรองปริมาณน้ำที่สุกรดื่มเท่านั้นจึงจะสามารถรับประกันอุณหภูมิร่างกายปกติ ปริมาณอาหาร อัตราการย่อยและการดูดซึมของอาหาร และประโยชน์ทางเศรษฐกิจของฟาร์มสุกร แล้วจะมั่นใจได้อย่างไรว่าสุกรดื่มน้ำตามหลักวิทยาศาสตร์เพื่อให้หมูดื่มได้เพียงพอและดื่มได้ดี?
เลือกเครื่องให้น้ำที่เหมาะสม
ปัจจุบันมีเครื่องให้น้ำสุกรทั่วไปอยู่ 3 ประเภท ประเภทหนึ่งคือที่ให้น้ำปากเป็ด ชนิดหนึ่งคือที่ให้น้ำจุกนม และอีกประเภทหนึ่งคือให้น้ำแบบถ้วย
(1)น้ำพุดื่มปากเป็ดตั้งชื่อเพราะรูปร่างของน้ำพุดื่มคล้ายกับปากเป็ด เมื่อหมูดื่มน้ำ มันจะกัดก้านวาล์วเพื่อเอียงก้านวาล์ว และน้ำในน้ำพุสำหรับดื่มสามารถไหลเข้าปากหมูไปตามปลายปากตุ่น เมื่อหมูดื่มเสร็จแล้ว เปิดปากแล้วปล่อยก้านวาล์ว น้ำจะหยุดไหล น้ำพุดื่มประเภทนี้มีประสิทธิภาพค่อนข้างดีและใช้งานง่าย ปัจจุบันเป็นน้ำพุดื่มที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด

(2)น้ำพุดื่มจุกนมตั้งชื่อเพราะส่วนด้านหน้าของน้ำพุดื่มมีก้านวาล์วรูปจุกนม เมื่อหมูดื่มน้ำ มันจะโค้งก้านวาล์วด้วยปากเพื่อขยับก้านวาล์วขึ้นด้านบนเพื่อเคลื่อนลูกเหล็กอย่างสม่ำเสมอ และน้ำจะไหลออกตามช่องว่างระหว่างลูกเหล็กกับตัววาล์วและก้านวาล์ว หลังจากดื่มแล้ว ช่องจ่ายน้ำจะปิดตามประเภทของลูกเหล็กและแรงดันน้ำ ข้อเสียเปรียบที่ใหญ่ที่สุดของน้ำพุประเภทนี้คือการปิดผนึกได้ค่อนข้างแย่ สิ่งเจือปน เช่น โคลนและทรายในน้ำดื่มอาจทำให้มีการปิดผนึกและรั่วซึมได้ไม่ดี

(3) ที่ให้น้ำแบบถ้วยตั้งชื่อตามอุปกรณ์คล้ายถ้วยใต้น้ำ เมื่อหมูต้องการดื่มน้ำมันจะดื่มน้ำในถ้วยก่อน หากไม่มีน้ำในถ้วย หมูจะดันแผ่นแรงดันน้ำซึ่งจะเอียงก้านวาล์ว และน้ำจะไหลเข้าสู่ถ้วยจากช่องว่างระหว่างแกนรดน้ำและก้านวาล์วเพื่อให้หมูดื่ม หากหมูหยุดดัน ก้านวาล์วจะรีเซ็ตและน้ำจะหยุดไหล ที่รดน้ำแบบถ้วยช่วยประหยัดน้ำและช่วยให้ปากกาแห้ง ฟาร์มสุกรขนาดใหญ่บางแห่งเลิกใช้ที่ให้น้ำปากเป็ดและเปลี่ยนมาใช้ที่ให้น้ำแบบถ้วยแทน
ใส่ใจกับแรงดันน้ำ
แรงดันน้ำในเครื่องให้น้ำไม่ว่าจะสูงหรือต่ำไม่เอื้อต่อการดื่มตามปกติของสุกร หากแรงดันน้ำสูงเกินไป น้ำสำลักได้ง่าย และหมูไม่กล้าดื่มน้ำเป็นเวลานาน หากแรงดันน้ำสูงเกินไป สุกรจะไม่มีเวลาดื่ม ซึ่งจะทำให้น้ำเสียไปด้วย หากแรงดันน้ำต่ำเกินไป หมูจะดื่มน้ำไม่เพียงพอเป็นเวลานาน ซึ่งจะทำให้หมูเบื่อและดื่มไม่เพียงพอ
ระยะต่างๆ ของสุกรมีข้อกำหนดเกี่ยวกับอัตราการไหลของ (แรงดันน้ำ) ของพวยกาน้ำที่แตกต่างกัน ลูกสุกรหย่านมใหม่ต้องมีอัตราการไหลของพวยน้ำ 500 มล./นาที สุกรโต 25 กก. ถึงสุกรขุน 50 กก. ต้องใช้อัตราการไหลของพวยน้ำ 700 มล./นาที สุกรขุนและแม่สุกรหนัก 110 กก. ต้องการอัตราการไหลของพวยน้ำ 1,000 มล./นาที แม่สุกรให้นมบุตรต้องมีอัตราการไหลของพวยน้ำ 1500 มล./นาที
การควบคุมอุณหภูมิของน้ำ
การวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่าหากอุณหภูมิน้ำดื่มของสุกรต่ำเกินไป เอนไซม์ย่อยอาหารในสุกรจะไม่ทำงาน ซึ่งจะส่งผลต่อการย่อยอาหารและแสดงอาการท้องเสีย ตัวอย่างเช่น สาเหตุส่วนหนึ่งของอาการท้องเสียในลูกสุกรหย่านมก็คืออาการท้องเสียที่เกิดจากอุณหภูมิน้ำดื่มต่ำเกินไป หากอุณหภูมิของน้ำสูงเกินไปจะส่งผลต่อการหลั่งน้ำย่อยที่ผนังกระเพาะอาหารและยังส่งผลต่อการย่อยและการดูดซึมของสุกรด้วย
ควรปรับอุณหภูมิน้ำดื่มของสุกรตามขนาดของสุกรและอุณหภูมิภายนอก เนื่องจากหมูไม่มีต่อมเหงื่อในร่างกาย และไม่สามารถควบคุมอุณหภูมิร่างกายผ่านทางเหงื่อได้ หมูจึงทำได้เพียงดื่มน้ำและปัสสาวะเท่านั้น ดังนั้นการดื่มน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างต่ำในฤดูร้อนจึงเป็นประโยชน์ในการทำให้สุกรเย็นลง ในขณะที่การดื่มน้ำที่มีอุณหภูมิสูงขึ้นเล็กน้อยในฤดูหนาวจะช่วยป้องกันลำไส้ไม่ให้เครียดจากความเย็นและทำให้เกิดอาการท้องเสีย ภายใต้สถานการณ์ปกติ อุณหภูมิของน้ำที่แนะนำในฤดูร้อนคือ 10-15 องศา และอุณหภูมิของน้ำที่แนะนำในฤดูหนาวคือ 16-25 องศา สามารถเพิ่มอุณหภูมิน้ำดื่มของลูกสุกรได้อย่างเหมาะสม ในขณะที่อุณหภูมิน้ำดื่มของสุกรก็ลดลงได้อย่างเหมาะสม
